Dla Pacjentów

CUKRZYCA

CUKRZYCA – Profilaktyka Zespołu Stopy Cukrzycowej

 

Do powstania owrzodzenia cukrzycowego może dojść po 5 – 10 – 15 latach trwania choroby
i złego jej kontrolowania.

Na całym świecie najwięcej amputacji kończyn dolnych wykonuje się z powodu powikłań cukrzycy.

Nie pozwól by Ciebie to dotyczyło,
 zastosuj 10 poniższych zasad
 i uchroń się przed powstaniem późnych powikłań cukrzycy

10 zasad, które uchronią człowieka chorego na cukrzycę przed powstaniem Zespołu Stopy Cukrzycowej:

  1. Regularnie sprawdzaj poziomy cukru we krwi, odżywiaj się prawidłowo;
  2. Przyjmuj leki według zaleceń lekarza, zrezygnuj z używek: palenie, alkohol;
  3. Chroń swoje stopy i kończyny dolne przed skaleczeniami i urazami;
  4. Dokładnie i regularnie oglądaj swoje stopy. Jeżeli jest Ci trudno samemu to poproś członka rodziny lub znajomego;
  5. Nie używaj ostrych narzędzi do obcinania paznokci u stóp – używaj specjalnych pilników;
  6. Codziennie myj swoje stopy i codziennie zmieniaj skarpetki – dla diabetyków są specjalne bawełniane;
  7. Sprawdzaj by woda do mycia stóp nie przekraczała temperatury 37 °C gdyż może dojść do poparzeń;
  8. Unikaj ciasnego i niewygodnego obuwia;
  9. Nie wycinaj samodzielnie odcisków oraz nie stosuj żadnych maści przed konsultacją z lekarzem;
  10. Dbaj o to by w przestrzeniach między palcami było zawsze sucho – natłuszczaj stopy ale omijaj skórę między palcami.

W przypadku wystąpienia rany stopy u pacjenta z cukrzycą, należy zgłosić się do Poradni Chirurgii Ogólnej SPZOZ w Mińsku Mazowieckim ze skierowaniem od lekarza POZ.

Pracuje tam wykwalifikowany personel medyczny, który zajmuje się leczeniem ran przewlekłych. Rejestracja telefoniczna pod numerem: 25 506 53 99

Komunikat w sprawie zapewnienia szczepień ochronnych dzieciom

Komunikat w sprawie zapewnienia szczepień ochronnych dzieciom w związku z problemem z produkcją i dystrybucją szczepionki przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi 


Producent szczepionki  przeciwko  błonicy,  tężcowi  i  krztuścowi  (dTaP)  powiadomił 29  października  2015  r.  Ministerstwo  Zdrowia,  że  nie  dostarczy  całości  zakupionej szczepionki  z  powodu  problemów  z  wyprodukowaniem  odpowiedniej  ilości  dawek. W związku z tym natychmiast podjęliśmy działania mające na celu zakupienie szczepionki u innych producentów.

Wszystkie dzieci, które powinny być po raz pierwszy szczepione przeciwko błonicy, tężcowi i  krztuścowi  (dTaP)  otrzymają  szczepionkę  w  terminie.  Jednak  –  w  związku z niewywiązaniem się producenta z umowy – może dojść do sytuacji, w której dzieci 6-letnie będą szczepione z opóźnieniem tzw. dawką przypominającą.

Przesunięcie  nawet  o  kilka  miesięcy  terminu  kolejnych  szczepień  nie  wpłynie  negatywnie na  proces  uodporniania  się  dzieci  –  opinię  w  tej  sprawie  przedstawiła  przewodnicząca Pediatrycznego Zespołu Ekspertów ds. Programu Szczepień Ochronnych prof. dr hab. n. med. Anna Dobrzańska.

Uspokajamy rodziców i opiekunów – zdrowie Państwa dzieci nie jest zagrożone. Dzieci będą szczepione  przeciw  błonicy,  tężcowi  i  krztuścowi  w  sposób  zapewniający  uodpornienie. Punkty  szczepień  będą  ustalać  terminy  w  taki  sposób,  żeby  w  pierwszej  kolejności  były szczepione te dzieci, które najdłużej czekają na szczepienie.

Ministerstwo  Zdrowia  apeluje  do  Państwa  o  współpracę  z  lekarzami  sprawującymi  opiekę nad dziećmi i stawianie się na szczepienia w wyznaczonych terminach.
 
 
 

Dagmara Korbasińska
Dyrektor Departamentu Matki i Dziecka
w Ministerstwie Zdrowia

UWAGA NA BARSZCZ SOSNOWSKIEGO

SPZOZ w Mińsku Mazowieckim ostrzega przed barszczem Sosnowskiego. Już samo wdychanie wydzielanych przez niego olejków eterycznych jest wyjątkowo niebezpieczne dla zdrowia a kontakt bezpośredni z którąkolwiek częścią tej z pozoru zwykłej rośliny powoduje ciężkie poparzenia skóry, które są bardzo bolesne, trudne w leczeniu i w rezultacie mogą doprowadzić do groźnych powikłań a nawet śmierci.

JAK USTRZEC SIĘ PRZED POPARZENIEM:

  • Nie dotykać i nie chwytać roślin przy użyciu gołych rąk;
  • Nie pozwalać dzieciom bawić się w pobliżu barszczu Sosnowskiego;
  • W upalne dni unikać zbliżania się do rośliny, ze względu na lotne olejki eteryczne emitowane do otoczenia, które mogą osadzać się na skórze.

Rysunek 1 Barszcz Sosnowskiego (www.smgliwice.pl)

OBJAWY:

  • Na skutek kontaktu skóry z rośliną obserwuje się objawy podobne do poparzenia termicznego;
  • Następnie – zależnie od nasilenia poparzenia – mogą pojawić się pęcherze z surowiczym płynem a nawet głębokie rany;
  • Objawy występują po kilkunastu minutach od kontaktu z rośliną – największe natężenie następuje w ciągu 30 minut do 2 godzin;
  • Objawy mogą nasilać się w ciągu 24 godzin.

PIERWSZA PRZY POPARZENIU:

  • Jeżeli doszło do kontaktu z rośliną, ale nie wystąpiły jeszcze objawy poparzenia należy obmyć skórę dużą ilością letniej wody z mydłem;
  • W każdym przypadku, niezależnie od stopnia nasilenia objawów (nawet w przypadku braku objawów) należy unikać ekspozycji na światło słoneczne  przynajmniej przez 48 godzin;
  • W przypadku wystąpienia objawów należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza;
  • Podczas oczekiwania na kontakt z lekarzem można podać preparat zawierający wapń, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej u osób uczulonych na barszcz Sosnowskiego.
  • Jeżeli pojawiły się pęcherze surowicze ale nie doszło do ich rozerwania, można zastosować miejscowo maści (kremy) kortykosteroidowe;
  • W przypadku kontaktu oczu z rośliną, należy dokładnie przemyć je wodą i chronić przed światłem.

Zachęcamy do zapoznania się broszurą informacyjną, która znajduje się na stronie Głównego Inspektoratu Sanitarnego (www.gis.gov.pl). Zwiera ona szczegółowe informacje na temat barszczu Sosnowskiego.

W celu sprawdzenia stanowisk występowania barszczu Sosnowskiego lub zgłoszenia nowej jego lokalizacji  odsyłamy do serwisu http://barszcz.edu.pl/ prowadzonego przez Pracownię Stosowanej Ekologii Roślin Wyższej Szkoły Ekologii i Zarządzania w Warszawie.

Świadczenia medycznej diagnostyki laboratoryjnej lub diagnostyki obrazowej i nieobrazowej

Wykaz badań lekarza POZ

Świadczenia medycznej diagnostyki laboratoryjnej lub diagnostyki obrazowej i nieobrazowej związane z realizacją świadczeń lekarza podstawowej opieki zdrowotnej

1. Badania hematologiczne:

1) morfologia krwi obwodowej z płytkami krwi;

2) morfologia krwi obwodowej z wzorem odsetkowym i płytkami krwi;

3) retikulocyty;

4) odczyn opadania krwinek czerwonych (OB).

2. Badania biochemiczne i immunochemiczne:

1) sód;

2) potas;

3) wapń zjonizowany;

4) żelazo;

5) żelazo – całkowita zdolność wiązania (TIBC);

6) stężenie transferyny;

7) stężenie hemoglobiny glikowanej (HbA1c);

8) mocznik;

9) kreatynina;

10) glukoza;

11) test obciążenia glukozą;

12) białko całkowite;

13) proteinogram;

14) albumina;

15) białko C-reaktywne (CRP);

16) kwas moczowy;

17) cholesterol całkowity;

18) cholesterol-HDL;

19) cholesterol-LDL;

20) triglicerydy (TG);

21) bilirubina całkowita;

22) bilirubina bezpośrednia;

23) fosfataza alkaliczna (ALP);

24) aminotransferaza asparaginianowa (AST);

25) aminotransferaza alaninowa (ALT);

26) gammaglutamylotranspeptydaza (GGTP);

27) amylaza;

28) kinaza kreatynowa (CK);

29) fosfataza kwaśna całkowita (ACP);

30) czynnik reumatoidalny (RF);

31) miano antystreptolizyn O (ASO);

32) hormon tyreotropowy (TSH);

33) antygen HBs-AgHBs;

34) VDRL;

35) FT3;

36)  FT4;

37) PSA – Antygen swoisty dla stercza całkowity

3. Badania moczu:

1) ogólne badanie moczu z oceną właściwości fizycznych, chemicznych oraz oceną mikroskopową osadu;

2) ilościowe oznaczanie białka;

3) ilościowe oznaczanie glukozy;

4) ilościowe oznaczanie wapnia;

5) ilościowe oznaczanie amylazy.

4. Badania kału:

1) badanie ogólne;

2) pasożyty;

3) krew utajona – metodą immunochemiczną.

5. Badania układu krzepnięcia:

1) wskaźnik protrombinowy (INR);

2) czas kaolinowo-kefalinowy (APTT);

3) fibrynogen.

6. Badania mikrobiologiczne:

1) posiew moczu z antybiogramem;

2) posiew wymazu z gardła z antybiogramem;

3) posiew kału w kierunku pałeczek Salmonella i Shigella.

7. Badanie elektrokardiograficzne (EKG) w spoczynku.

8. Diagnostyka ultrasonograficzna:

1) 88.713 USG tarczycy i przytarczyc, 

2) 88.717 USG ślinianek,

3) 88.752 USG nerek, moczowodów, pęcherza moczowego;

4) brzucha i przestrzeni zaotrzewnowej w tym wstępnej oceny gruczołu krokowego (88.761 USG brzucha i przestrzeni zaotrzewnowej)

5) obwodowych węzłów chłonnych (88.790 USG węzłów chłonnych);

9. Spirometria.

10. Zdjęcia radiologiczne:

1) zdjęcie klatki piersiowej w projekcji AP i bocznej;

2) zdjęcia kostne – w przypadku kręgosłupa; kończyn i miednicy w projekcji AP i bocznej;

3) zdjęcie czaszki;

4) zdjęcie zatok;

5) zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej.

11. Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej może wystawiać skierowanie na badania endoskopowe:

1) gastroskopia;

2) kolonoskopia.

Podkategorie

Dodatkowe informacje